Sarhoşum seninle
Ayığım ancak sensiz
Senle iken anlayamadım seni
Gördüm ayıkken aynada kendimi
O an verdim kendime benlik
Gördüm ikiliği..
Meğer hayalinde imişim
Söyledin dilimden kendine
Kendinden kendine
Sarhoştum bilemedim ne dediğimi
Ayıkken duyarım
Söylediklerimi
Lakin anlamam manasını
Uyanınca bilirim
Sadece sezerim varlığını
Bu bedenle bilirim seni
Ruhumla anlarım
Yokluğumla kalan seni bildim
Gerisi bir kuru laf ...
Fatiha'da edilir Hamd kendine
Şükür Rabbinedir alemlerin
Sadece kulluktur vazife
Teslimiyettir Sevgiliye
Aşk, kaynağı varoluşun
Aşıktır aynadaki sevgiliye
Olmazsa benlik
Aşk kime aşıktır
Sevgili nerede, seven nerede
Ben yitirdim aklımı senin yolunda
Sevgili tut elimden kaldır beni
Sinene yatır da okşa sevdamın gonca gülünü
Yak beni yok et alev alev
Yanan kırmızı gülde aşk ateşiyle
Kavur dirilt
Tekrar yak ateşinde
Bayram etsin zebaniler
Senin uğruna yakışlarında beni
Sana ulaşmak için yanmak
Kül olmak tekrar yanmak
Arınmak ve ak pak çıkmak gerek
Huzura kefenlenip
Gelinler gibi sunulmak gerek
Kulunu karşıla
Tüm merhametinle
beni aşkına merhametine
Rahman ve rahim oluşuna
Affet bizi Ya Rab
Kullarını affet
Senin büyüklüğündür affın
Bizler günahkar
Bizler küçükAşağıların en aşağısı
Fakirlerin fakiri
Sefillerin sefili
Yoksulların yoksulu
Acizlerin acizi
Kafalar karışmakta
O kutsal aş pişerken
Yoğrulmakta kalpler
Kavuşmaya giderken
Sevinç hüzün bir arada
Kavuşmak da var ayrı kalmakta
Lakin birliğine inanan
Düşünmez ayrılığı
Ben de düşünür ve inanırım
Yoksa senden gayri
Ne mutlu her an birliktelik
Ayrılık aşıklara göre
Aşktan yanan
Ayrıdır
Sevgiliden
Öyleyse ayrılığa düşen
Ey garip Yalkın
Niçin inlersin
Feryat figan eylersin
Ben senleyim
Şah damarından yakınım
Sözü nicedir senden
Damlayan yaşlar
Söndürür yangını
Diner cehennem alevleri
Söner biter ateşin acısı
Dönüşür sohbete
Başlar hasbihale
Varır cennete
Geçer mekandan mekana
Zevke dönüşür
Raksa dönüşür sevda
Biri biter biri başlar
Dansın raksın
Atomların dansıdır bu
Kulaklarda melodisi
Sevgidir notaları
Enstrümanı kalp
Yerleşmiş kalbe
Oturmuş tahta sevgili
Kulluk etmede sevgili
Sevdiğine
Varlıkta sevgi
Yoklukta özlem
Bitmez tükenmez
Ayrılıklar ve kavuşmalar
Sevinçler ve hüzünler
Biri biter biri başlar
Sonsuzluk kadar sevinç
Sonsuzluk kadar hüzün
Konuşur Yalkın
Düşünür Yalkın
Sevinir Yalkın
Üzülür Yalkın
Konuşturur Yalkını
Düşündürür Yalkını
Bildirir kendini
Sevdirir kendini
Aşkına aşık oldum,
Ben aşkın kendisi oldum
O zaman anladım
Ben aşksız ,
Aşıkların fakiri
Ona muhtaç
Ve dilenci
Acizlerin acizi,
Sefillerin sefili
Kadrini bilen
Kadir olmaya
Kalbe giren
Hak kazanır
Hakkın nazarında
Kalp kazanır
Sayfalar dil
Sözler mana
Sen bana
Aşk oldun
Kalbe girdin
Kapıyı kapadın
Kilitledin herkese
Beni hapsettin
Sonsuzluğa
Esir ettin
Yalnızlığa
Sözüm kısaldı
Kalbim daraldı
Yokoldu
Aşkınla
Varlığım
Var saydığım
Benliğim
Bak gitgide
Eriyor
Benliğim
Sende
Yok ettin
Beni sende
Sen kaldın
Sadece sen
yok başkası
sadece
sen
sade
tek
ve
bir
O......................................................................................................
Hay Allah dedim
Hayretten hayrete düştüm
Yardım aman eyledim
Affına merhametine sığındım
El yaman dedim
Sen varsın dedim
Başkası yok tapılacak
Kulluk, tek ilaç dedim
Kulluk en yüce makam
Sevgidir en yüce mekan
Saatler karşılıyor her an
Sana ulaştırıyor an be an..
Her an'a bir dua
Her dua bir yakarış
Her dua bir selam
Ve içten bir haykırış
Duyulsun diye
Semalara doğru
Çıkar bizden
Esmalara doğru
Vardır bizde aranan
Söyleyen söylemiş
Ararsan kendinde ara
Her işi yaratmış Yaradan
Ne yardan ne anadan
Geçilmez tek o yardan
Gitmek ne mümkün
Bu diyardan
Sahibi tek her mülkün
Diyara diyar
Gezsen de
Tozu dumana
Ömrüne ömür katsan da
Gitmek ne mümkün bu diyardan
Bildiğim duyduğumdur
Gördüğüm bildiğimdir
İlmim senin bana
Verdiğinle yetindiğimdir
İlmin kaynağı sensin
Alimsin habirsin
Bilinmeyeni bilensin
İlmini bildirensin
İlimsiz alim olmaz
Sen yoksan ilim olmaz
İlmini vermediğin
Cahilliğini de bilmez
Cahilin cehaleti
Cümleyi eder rezil
Rüsvadır menzili
Her daim bezdirir milleti
Bilen söylemez bildiğini
Söyler cahil bilmediğini
Bildiren sensin bilinmeyeni
Senin verdiğindir elimizdeki
Bildirdin varlığını
Kudretinin eliyle
Sevdirdin yaratılmışı
Ademin gönlüne
Adem yokluktu
Varlığa salsın vücudu
Birliğine delil oldu
Sınırsızlıktır hududu
Kalbi ettin menzil
Menzili ise vezir
Bize kendini sezdir
Kula bu en büyük emir
Demirden kalplere gelir emir
Akar gönle devir devir
Yumuşar gönlüm erir erir
Akar içime aşk belirir
Sana bitmez tükenmez sözler
Her an ayrı kalan aşık özler
Gelir geçer baharlar yazlar
Hasrettir hep ayrı kalanlar
Hep söz gelir dayanır özleme
Ayrılıklardan şikayettedir sevenler
İniltiler dinmez sabahlara kadar
Ayrılık hiç bitmez kavuşmalara nispet
Verir gönlünü sahibine aşık
Verilen söz yerine gelir pek de şık
Verilir hidayet kaşık kaşık
Merhameti ile maşuk
Aşık kim maşuk kim
Karıştı birbirine
Hangisi kalmadı
Vücudun birliğine
Vahdet teklik
Teklik vahdet
İşte budur kudret
Himmet ki ne himmet
Lütuftur her dileğin bende
Açığa çıkar her hükmünde
Geçmişte ve gelecekte
Zaman senin emrinde
Yoktur zıtlar senin nezdinde
Olsa bile indimizde
Var saydığımız benliğimizde
Ancak tektir ilminde
Kadehler sarhoşa var
Aşıklarsa maşuka
Yollar arayana
Birliğe kavuşana
Yalkın dile geldi
Söyledi sözü bir anda
Yakala anı yakala
Sen sözü bu arada
Andan gelir ana gider
Haydan gelir huya gider
Bu sözüm ancak ve ancak
Anlayana gider...
Sözün özüne varmalı
Varlığı bir bilmeli
Ondan her geleni
Nimet üstüne nimet bilmeli
Var sen sat nefsini ona
Teslim et yaratanına
Fakrını idrak et
Kıy bu canı cananına
Aşkına dair sözler bitmez
Kalemler yazmakla
Denizler tükenir
Mürekkep olmakla
Sen Ey sevgili
Sevenin kalbinde
Seven ise
Senin ilminde
Hayy ve kayyum sensin
Sensin yok eden ve sonra dirilten
Aşkın her nefeste can vermede
Ve her nefeste canı vermede Sahibine..
Can nedir ki canansız
Canan canıyla birlikte
Olmadıkça
Gönül nedir ki boş
Sevdiğiyle dolmadıkça
Ahh ahh aşk neler söyletiyor bana
Seherin bir vakti
Seven söyletiyor bunları
O onları sever misali
Sözü söze katan
Sevgiye neş' e katan
Mayamızı yoğuran
İşve üzere naz katan
Makamlardan bir makamdır naz
Dile ki memnun eyleyeyim seni biraz
Öyle bir nida gelir ki Ebu Bekir’e
Razı mısın ey sevgili benden biraz
Olunmaz mı rıza her gelene ondan
Bilinmez mi neden ola ki her başa gelen
Lütuftur asıl her kahır gelen ondan
Sanmayasın biri lütuf biri kahır
Lütfu kahrında, kahrı ise lütfunda gizli
Kara akta, ak karada gizli
Zahir batında, batin zahirde gizli
Bildi bilinmekliği özü insanda gizli
Çıkar gönüllerde sırrı açığa
Sanki varlıkta yok olur
Yoklukta varVar eder zıtları kardeş
Birbirlerine Olur en güzel eş
Nasıl olur deme
Güzel olur de
O ol der de
Kötü mü olur hiç
Her şeyi zannınca bil
İyi zan iyiliği getirir
Kalbi bir istikamette tut
Sonu kavuşma getirir
Kimseye deme neden niçin
Bil ki her şey bizler için
Geceyi gündüze katan Rabbim
Yaratmış her şeyi biçim biçim
Seven sevdiği kadar
Gören gördüğü kadar
Duyan duyduğu kadar
Bilen bildiği kadar var..
Bir şifredir alem
Başta insan cümle alem
Alem insan
İnsan ise küçük alem
Zerrede buldum evreni
Evrende ise zerreyi
Zıtları bir bildim
Gördüm tekliği
Var olan sadece O imiş
Gördüm kahrı lütfu
Bildim kesreti
Her an huzurda imişiz
Yok imiş ne geleni ne gideni
Herşey sandığım hiçmiş,
Hiç sandığımsa her şey.
Çoklukta buldum tekliği,
Çift gözle bildim yekliği.
Ney'in sesine varlık verdim de
Ney'in kendine hiçlik.
Meğer ney'de sesi duymak
Seste ney'i bulmak varmış.
Batın ile zahiri ayrı derken,
Gördüm ve bildim
Zahir de o imiş, batın da.
Kalbime yöneldim
Sordum kimsin diye
Dedi bana senin aşığınım
Peki dedim bu aşk kime, niye?
Dedi aslımsın..
Dedim senlik benlik niye?
Dedi o sana göre öyle...
Yalkın Tuncay
